تجربه جمعی بسیاری از ما در شرایط فعلی، شبیه به نفس کشیدن زیر آوار است. احساس خفقان و ناامیدی به حدی رسیده که مردم بیش از آنکه به راهکارهای مدیران امید داشته باشند، منتظر یک معجزه هستند. این روزها، حتی نوشتن درباره غم و رنج نیز به کاری سخت و فرساینده تبدیل شده است.
در میان این شرایط دشوار، بسیاری به دنبال راهی برای حفظ امید و سلامت روان خود هستند. برخی آرزوی فرار از این فضای پرتنش را دارند، در حالی که دیگران تلاش میکنند حداقل یک نفر را سرپا نگه دارند. کار از نصیحت گذشته و هر کسی به دنبال راه نجات خود است.
