در تهران قدیم، کناسها افرادی بودند که مسئولیت تخلیه و تعمیر مستراحهای عمومی را بر عهده داشتند. برخی از آنها با جستوجو در میان فاضلاب، اشیای قیمتی گمشده مردم را پیدا میکردند و در ازای دریافت مزد، آنها را به صاحبانشان بازمیگرداندند. مستراحهای مساجد بازار از جمله مکانهای پررونق برای کناسها محسوب میشدند و سرقفلی این توالتها گاهی به 30 تا 40 هزار تومان در سال میرسید.