جان کری، استاد ادبیات دانشگاه آکسفورد و منتقد سرشناس، که با نگاهی نقادانه به نخبگان فرهنگی و ادبی حمله میکرد، در ۹۱ سالگی درگذشت. او به مدت نیم قرن یکی از چهرههای پارادوکسیکال ادبیات بریتانیا بود و با نوشتههایش سنتهای ادبی و روشنفکری را به چالش میکشید.
کری در کتابهایی مانند «روشنفکران و تودهها» (۱۹۹۲)، نویسندگان مدرنیست مانند ویرجینیا وولف و دی.اچ. لارنس را متهم کرد که عمداً آثار پیچیده مینویسند تا از درک عموم جلوگیری کنند. او در نقدهایش برای «ساندی تایمز» به مدت ۵۰ سال، به باورهای رایج و مقدسات ادبی حمله میکرد.
او در آکسفورد نیز به عنوان استاد ادبیات انگلیسی، شخصیتی جسور و بیپروا بود و گاهی در جلسات دانشگاهی، اگر حرفهای پرمدعایی میشنید، جلسه را ترک میکرد. جیمز وود، منتقد، درباره او نوشت: «او به ما کمک میکند تا همانند او، از نخبگان متظاهر و روشنفکران پوچگرا بیزار شویم.»