جنگ دوازدهروزه صحنهای شد تا توان موشکی ایران، که سالها در سکوت توسعه یافته بود، در یک تقابل واقعی به نمایش گذاشته شود. این موشکها نه تنها سامانههای پدافندی پیشرفته اسرائیل را به چالش کشیدند، بلکه پیام روشنی از بازدارندگی و توانایی ضربهزنندگی دقیق را منتقل کردند.
در این نبرد، ایران از موشکهای متنوعی مانند فاتح و خیبرشکن استفاده کرد که هر کدام با ویژگیهای منحصر به فرد خود، کارایی بالایی در عبور از پدافند و اصابت به اهداف داشتند. این تنوع موشکی نه تنها اثربخشی حمله را افزایش داد، بلکه پدافند دشمن را با چالشهای پیچیدهای مواجه ساخت.