مستند «ترانه» ساخته پگاه آهنگرانی که به سفارش بیبیسی فارسی تولید شده، با واکنشهای تندی مواجه شده است. منتقدان معتقدند این مستند تلاشی برای بازروایی و تطهیر حواشی پاییز ۱۴۰۱ است و با روایتی یکجانبه، سعی در القای تصویری خاص از ترانه علیدوستی و وقایع آن دوره دارد. انتخاب زاویه دید احساسمحور و حذف عمدی بخشهای کلیدی از پیشینه سوژه، از جمله انتقادات اصلی به این مستند است.
بیبیسی فارسی در قالب این مستند، بهظاهر در پی احیای روایت «انقلاب» پاییز ۱۴۰۱ است، اما تحلیلگران معتقدند این رویکرد بیشتر نشاندهنده شکست همان روایت اولیه است. استفاده از مفاهیمی مانند فمینیسم و عدالتخواهی در این مستند، بهگونهای صورت گرفته که بیشتر به بازتولید رنج برای اهداف رسانهای میپردازد تا تحلیل واقعبینانه.
واکنش جریان اصلاحطلب و رسانههای نزدیک به آن به این مستند نیز قابل تأمل است. برخی از این رسانهها که پیشتر از وقایع ۱۴۰۱ حمایت میکردند، امروز با احتیاط یا حتی تمسخر از این روایتها فاصله گرفتهاند. این گسست میان روایت رسانهای و واقعیت اجتماعی، پرسشهای جدی درباره اهداف پشتپرده اینگونه پروژهها ایجاد کرده است.
