پرویز یاحقی، ویولناز سرشناس ایرانی، نهتنها با موسیقیاش که با نقش منحصر به فردش در یک پرونده جنایی به یاد آورده میشود. در اواخر دهه ۳۰، یاحقی توانست اعترافات هوشنگ امینی، قاتل سریالی معروف، را بگیرد؛ کاری که بازجویان از انجام آن ناتوان بودند. این روایت نشان میدهد چگونه هنر میتواند به عمیقترین زوایای روان انسان نفوذ کند.
ورامینی، که به ۶۷ قتل اعتراف داشت، تنها در مقابل یاحقی سکوتش را شکست. گفته میشود او حتی پذیرفت اعترافاتش در یک برنامه رادیویی با همراهی یاحقی ضبط شود. این واقعه نهتنها در تاریخ جنایی ایران، بلکه در تاریخ رسانه و موسیقی نیز بینظیر است.
پرویز یاحقی با صدای آرام و چهرهای امن، بهگونهای عمل کرد که گویی نماینده فهمیده شدن بود. شاید همین ویژگی باعث شده نوای ویولن او همواره حالوهوایی اعترافگونه داشته باشد؛ نالههای کشدار و سکوتهای سنگین که گویای تنهایی و گناه بینام انسان است.