حضرت عیسی(ع) بهعنوان پیامبری الهی، پیش از بروز معجزات، با روحالقدس تأیید شده است. قرآن کریم در آیات متعددی به این موضوع اشاره کرده و تأکید میکند که روحالقدس پشتوانه الهی رسالت او بوده است. این تأیید الهی، زمینهساز معجزاتی مانند سخن گفتن در گهواره و شفای بیماران شد.
در سنت مسیحی، روحالقدس بهعنوان بخشی از تثلیث مقدس شناخته میشود، اما در اسلام، روحالقدس مرتبهای عالی از امداد الهی است که ویژه انبیاء و اولیای خدا است. روایات اهلبیت(ع) نیز بر نقش روحالقدس در گسترش علم و آگاهی پیامبران تأکید دارند.
امام صادق(ع) روحالقدس را عاملی برای بعثت پیامبران و منشأ علم آنان به اسرار عالم میدانند. این مفهوم در اسلام و مسیحیت، اگرچه با تفاوتهایی همراه است، اما همواره بهعنوان نمادی از ارتباط ویژه انبیاء با خداوند مطرح شده است.