سریال «مو به مو» با ایدهای جذاب درباره تحول زندگی یک مرد طبقه متوسط شروع میشود، اما به دلیل شخصیتپردازی سطحی و روایت غیرمنطقی، از عمق انسانی و اجتماعی فاصله گرفته است. کارگردانی پرویز شهبازی که پیشتر در سینمای اجتماعی موفق بود، این بار نتوانسته با محدودیتهای سریالسازی کنار بیاید و اثر نهایی فاقد نگاه تیزبین اجتماعی است. حوادث سریال بیش از آنکه دراماتیک باشند، تصادفی و غیرقابل باور جلوه میکنند و شخصیتها به جای پرداخت روانشناختی، صرفاً ابزاری برای پیشبرد داستان هستند.