ونزوئلا دارای ذخایر عظیم گاز طبیعی در سواحل خود است که دهها سال است کشف شده اما به دلیل تحریمهای آمریکا و تمرکز این کشور بر نفت، توسعه نیافته است. شرکتهای بینالمللی مانند شل سالهاست خواهان استخراج این گاز هستند، زیرا ونزوئلا نسبت به گاز طبیعی خود نگاه بازتری دارد و دسترسی خارجیها به آن آسانتر از نفت است.
اکنون با کاهش تدریجی تحریمهای آمریکا، بزرگترین مانع توسعه این میادین گازی در حال برداشته شدن است. با این حال، برای تولید و صادرات انبوه این گاز، همکاری با کشور همسایه، ترینیداد و توباگو، که زیرساختهای لازم را دارد، ضروری است.
روابط این دو کشور در سال گذشته تیره شده بود، اما موقعیت جغرافیایی نزدیک آنها (فاصله تنها ۱۱ کیلومتری) و نیاز مشترک به توسعه، فرصت منحصربهفردی برای احیای این پروژههای انرژی قدیمی ایجاد کرده است.
گسترش گشتزنیهای امنیتی در منطقه مالامپایا شرقی 1، که یک کشف جدید گاز و میعانات گازی در فاصله 5 کیلومتری از میدان گازی مالامپایا است، به عنوان یک آزمون برای حفاظت از پروژههای انرژی آینده در آبهای مورد مناقشه در نظر گرفته میشود. این میدان گازی منبع مهم انرژی داخلی فیلیپین است که سوخت مورد نیاز نیروگاههای جزیره لوزون را تأمین میکند.
پروژه های فشار افزایی در میادین گازی مانند پارس جنوبی از یک تصمیم فنی فراتر رفته و به عاملی حیاتی برای ثبات اقتصاد کلان کشور تبدیل شده است. وابستگی شدید صنایع کلیدی از جمله برق، فولاد و پتروشیمی به گاز طبیعی، هر گونه اختلال در عرضه آن را به کاهش رشد اقتصادی و افزایش تورم ساختاری تبدیل می کند.
وزیر نفت از ثبت رکورد جدید برداشت گاز در میدان مشترک پارس جنوبی با رسیدن به حدود ۷۲۵ میلیون مترمکعب در روز خبر داد. این افزایش تولید با حفاری ۱۳ چاه جدید در ۱۴ ماه گذشته و بهرهبرداری از ۴ چاه دیگر تا پایان امسال، نقش کلیدی در تأمین گاز کشور دارد.