مناطق آزاد موفق جهانی با برند اقتصادی قوی، سرمایهگذاری و تجارت را جذب میکنند، در حالی که مناطق آزاد ایران به دلیل فقدان هویت اقتصادی مشخص، فرصتهای توسعه را از دست دادهاند. نبود برند منسجم نه تنها جذب سرمایه خارجی را محدود کرده، بلکه حضور مؤثر در بازارهای جهانی را نیز تضعیف نموده است. تحقیقات نشان میدهد مناطق دارای برند تا 40% بیشتر سرمایه جذب میکنند، اما پراکندگی کاربریها و نبود راهبرد مشخص، برندسازی در ایران را با چالش مواجه کرده است.