جیمز دالتون، دانشمند داروسازی با بیش از 100 اختراع ثبت شده در آمریکا، در سال 2000 به موفقیتی چشمگیر در آزمایش روی موشها دست یافت. داروی جدید او به نام Ostarine توانسته بود بدون عوارض جانبی تستوسترون، باعث رشد عضلات و کاهش اندازه پروستات شود. این دارو نویدبخش درمان بیماران سرطانی، افراد مبتلا به پوکی استخوان و سالمندان بود.
با وجود نتایج امیدوارکننده اولیه، داروی Ostarine هرگز به تایید FDA نرسید. دالتون و تیمش که در آن زمان در دانشگاه تنسی مشغول به کار بودند، شاهد کاهش قابل توجه اندازه پروستات در موشهای تحت درمان بودند. این دارو میتوانست انقلابی در درمان ضعف عضلانی و بیماریهای مرتبط با سن ایجاد کند.
اگرچه Ostarine هرگز به دارویی تجاری تبدیل نشد، این تحقیق مسیر جدیدی را در علم داروسازی باز کرد. دالتون که اکنون 63 سال دارد، میگوید آن لحظه کشف هنوز هم او را به وجد میآورد. این دارو نمونه بارزی از چالشهای تبدیل یک کشف علمی به درمانی قابل دسترس برای بیماران است.